prof. dr. Noreena Hertz

Noreena Hertz is een dochter van Joodse immigranten uit Israël die zich indertijd in Groot-Brittannië hadden gevestigd. Haar overgrootvader was rabbijn van het Britse rijk. Op haar zestiende ging zij naar het University College London alwaar zij filosofie en economie studeerde. Zij zette haar studie economie voort aan de business school Wharton School van de Universiteit van Pennsylvania in de Verenigde Staten. Daar haalde zij in 1991 haar MBA. Vervolgens studeerde zij verder aan de Universiteit van Cambridge teneinde te kunnen promoveren.

In dat kader toog zij voor de Wereldbank naar Rusland waar zij mede de beurs op touw zette en de Russische regering van raad voorzag hoe de economie te privatiseren. Omdat Hertz één van de jongste medewerkers was, werd ze naar de fabrieken gestuurd waar ze zag wat de effecten van het Wereldbankbeleid waren op de arbeiders en managers op de werkvloeren.

Dit alles viel haar hard tegen en ontluisterd schreef ze in 1996 haar doctoraalscriptie daarover: 'Russian Business Relationships in the Wake of Reform' (Russische zakelijke relaties in het kielzog van de hervorming). Hierin zette zij uiteen dat de overgang van de Russische economie naar die van een markteconomie volgens haar op een illusie zou berusten.

Hierna begaf zij zich op het terrein van de problematiek van het vredesproces in het Midden-Oosten. Ze kwam aan het hoofd te staan van een groep personen die uit diverse landen van deze regio afkomstig waren en waarbij men zich bezighield met het onderzoeken van mogelijkheden voor economische samenwerking in het betreffende gebied.

Tevens heeft ze een eigen televisieprogramma gehad genaamd Politics Isn't Working waarin ze onder andere sprak met politici. Op dit moment is ze hoogleraar in de Global Political Economy (politieke wereldeconomie) aan de Universiteit van Utrecht en Associate Director van het Centre for International Business and Management aan de Universiteit van Cambridge (Engeland). Ze wordt wel gezien als het Europese antwoord op de Canadese publiciste Naomi Klein.

Globalisering:
Hertz maakt zich zorgen over de negatieve effecten van de neoliberale globalisering en ageert daarom voor de herstelling van de staatsmacht die volgens haar teniet is gedaan door de economische macht van multinationals.

Haar oplossing voor de problemen van de globalisering ziet Hertz vooral in een links (sociaaldemocratisch) beleid. Desondanks is ze aanwezig geweest bij anders globalistische demonstraties als die in Praag in 2000 waar ook veel radicalere activisten op af kwamen. Haar voormalige positie bij de Wereldbank, één van de voornaamste neo-liberale wereldwijde organisaties, en haar academische ervaring maken haar één van de belangrijkste ideologen van de andersglobalistische beweging.

In recente jaren zet Hertz zich vooral in voor schuldenverlichting voor ontwikkelingslanden. Ze redeneert dat de hoge schulden deze landen in hun ontwikkeling tegenhouden. Ook zijn veel de schulden van veel van deze landen de verantwoordelijkheid van door het Westen gesteunde dictators, en worden deze schulden nu op hun voormalige onderdanen verhaald.

Zij schreef diverse boeken over dit onderwerp alsmede allerlei artikelen die zijn gepubliceerd in bladen zoals The Observer, New Statesman en de Washington Post.

Boeken: